Elk jaar met Halfvasten trekt de carnavalsstoet met haar rijke traditie door de Hasseltse straten.
Wist je dat Sint-Lambrechts-Herk van 1984 tot 2013 reeds zes prinsen ‘leverde’ aan de stad? Met Roland Tresignies, Jo Cupers, Rudi Vandendijck, Michel Philtjens, Walter Papens en Thierry Germeys vonden lokale ondernemers een publieksforum om zich te tonen in hun vakgebied en in hun publieke vaardigheden. Oordeel zelf over hun diverse achtergrond en hun aanbod: publiciteitsfirma, caravans, reisagentschap, rederij Limburgia, horeca- catering en entertainment. We vonden hen terug in de volgende straten: Bosveldstraat, Sint-Truider steenweg, Sint-Truidersteenweg, Graaf de Brigodestraat, Disselstraat en Bloemenhofstraat.
De voorwaarden om tot Prins carnaval verkozen te worden waren vroeger kort en bondig: je moest getrouwd zijn, in Hasselt wonen, niet aan politiek doen en geen cafébaas zijn. Omdat Sint-Lambrechts-Herk fuseerde met Hasselt was deze deelgemeente sinds 1976 erg in trek. Ook een engagement van vijf jaar betrokkenheid was een ongeschreven voorwaarde. Roland stelde zich kandidaat. Het Héssels had hij al onder de knie vermits hij als kind in Runkst naar school ging. Als Prins stond je natuurlijk erg in de belangstelling maar hiervoor had men ook een oplossing bedacht want iedere prins had een ‘Sire’ die zorgde voor veilig vervoer. Het was steeds de vorige Prins als steun en toeverlaat voor alle praktische dingen. Blijkbaar was de aanzet van Roland goed voor een reeks opvolgers van toonaange- vende zelfstandigen. Maar vooral de vriendschap bleek hierbij de belangrijkste verbindende factor.
Elke kandidaat-Prins moest zijn kandidatuur indienen bij het schepencollege. Koken kost geld en dat was voor de carnavallisten niet anders. Soms hielpen wel handige trucs. Toen de leverancier navraag deed waar de betaling uitbleef van 3.000 kilo caramellen, had de Prins het slimme idee om te zeggen: "Hoezo betalen? Ze waren zo slecht dat we ze allemaal hebben moeten weggooien!" Wat al snel een korting van 50 % opleverde. Maar ja, snoep weggooien is natuurlijk wel wat je doet bij carnaval.
In de jaren tachtig waren er 17 carnavalsgroepen voor Hasselt alleen, wat wil zeggen dat er ook 17 bals gegeven werden waarop je als Prins verwacht werd. Dan is het makkelijk dat je echtgenote positief staat tegenover het idee. En dat lukte vrij aardig want de dames hadden een eigen verkleedclubje waarmee ze aan de stoet deelnamen.
