De gezamenlijke overlijdensdatum van Antoine Boussu en Maria Vanormelingen behoort tot het collectieve geheugen van Sint-Lambrechts-Herk. Sint-Lambrechts-Herk was op 20 november 1977 in shock door een reis naar Madeira die een onverwacht afscheid werd. De afreis van vader Antoine (46) en moeder Maria (43) had op 12 november moeten plaatsvinden maar door een staking werd de reis opgeschort naar 19 november. Wanneer de Boeing 727 van de Portugese luchtvaartmaatschappij TAP zaterdagavond, bij een derde poging, een mislukte landing maakt nabij Funchal op Madeira loopt het vreselijk mis.

Het weer was zeer slecht. De landingsbaan was nauwelijks 1.600 meter lang, gelegen tussen rotswanden en Atlantische Oceaan. Door een valwind schoot de Boeing schoot aan het eind van de landingsbaan door, gleed over de rotswand en stortte neer op het strand, honderd meter lager. De neus van het toestel stond in brand, de staart brak af en viel in het water. Ooggetuigen stelden dat het toestel pas halverwege de landingsbaan grond raakte en dat de afstand te gering was om nog tijdig tot stilstand te komen.

Van de 165 passagiers lieten er 130 het leven, waaronder het gezin Boussu–Vanormelingen dat een bloemenzaak uitbaatte in de Vorststraat. We vonden een gesprekpartner in de kinderen Regina Boussu (67), Benny Boussu (63) en hun tante Elza Boussu (85) en vroegen wat dit met hun leven deed. Regina en Benny waren 19 en 15 jaar op het ogenblik van het ongeval: het beschermde leven in ons warm gezin stond plotseling stil. Overweldigd door emoties.

Op 20 november een telefoontje. Eerst de onzekerheid of vader en moeder op deze vlucht zaten, want er was vertraging. Dan het fatale bericht. De vraag tot identificatie waarop buurman Jef Polus, gehuwd met Irma Doucet, zo vriendelijk was om dit over te nemen. De rij van lichamen die hij moest doorlopen in een hangar alvorens uitsluitsel te kunnen verlenen. De repatriëring. De busrit van Zaventem, rijdend achter twee lijkwagens, naar huis.

De begrafenis op 26 november. De eredienst. De vele mensen. Het geplande huwelijk van Regina dat toch doorging op 14 december 1977. De bloemen op het graf van hun ouders die als een offer op het huwelijksaltaar werden gelegd. De bloemenzaak die nadien nog enkele jaren werd voortgezet. En vooral het besef: ‘Ge zijt uzelf niet meer!’

Elza: "Ik kom uit een gezin van 6 kinderen en mijn moeder overleed op 56-jarige leeftijd. Mijn man en ik hebben 4 kinderen. Als zus en buurvrouw van wijlen Antoine hebben we ons onmiddellijk over de kinderen ontfermd. Het drama van 19 november vergeten we nooit. Het is als een schaduw die over ons leven hangt. Maar we hadden mekaar. De lieve steun van familie en buren betekende erg veel voor mij en de kinderen. Voelen dat anderen met je meevoelen.

Verdriet dat je nooit kan achterlaten. Soms voel je het meer en soms voel je het minder, maar op bepaalde kruispunten in je leven komt dat verdriet zeker nog naar boven, en dat mag." Regina: "Mijn huwelijksdag was een emotionele rollercoaster, en ook de geboortedagen van mijn kinderen waren momenten van gemengde vreugde en verdriet. Niets kunnen delen. Je trots niet kunnen tonen. De betrokkenheid missen van je ouders. Erg moeilijk." Benny: "Zo voelde ik dat ook aan.

Op mijn 19de ben ik getrouwd maar gelukkig hadden we een hele lieve tante die ons overspoelde met warmte en genegenheid. Ze werd echt onze tweede moeder. Ook Herman Boussu en andere familieleden waren aanwezig wanneer nodig. Het drama leerde ons dat verlies bij het leven hoort en maakte ons wellicht ook gevoeliger. Als je kapot bent van verdriet, heb je vooral andere mensen nodig en voor al die mensen zijn we nog altijd heel dankbaar.

Als broer en zus praten we weinig over dit drama omdat het te pijnlijk is, maar de hele maand november is het gevoel van verlies sterk aanwezig." De memorial In 2012 maakten Benny en Regina een memorial-reis naar Madeira, als een soort ritueel. Met een speciale begeleiding door vliegtuigmaatschappij TAP. Samen op hetzelfde vliegtuig met dezelfde vlucht naar dezelfde luchthaven als hun ouders. Erg respectvol omkaderd. Een taxi naar de plek van de crash.

Naar het strand. Het meebrengen van vulkanische steentjes als herinnering. Het afscheid van een plek. De lessen Alhoewel vliegtuigbouwer Boeing nooit is veroordeeld, werden nadien toch aanzienlijke wijzigingen aangebracht aan het beheer van de luchthaven. De baan werd verlengd, kleinere vliegtuigen werden verplicht, na een tweede landingspoging moet men uitwijken naar een andere locatie, er kwam een opleiding (wat te doen met valwinden?) en enkel meer ervaren piloten werden nog toegelaten.

Regina: "Mag ik afsluiten met een anekdote? ‘Boussu’ komt van het woord ‘buxus’, gekend als het hardste hout. Het zegt iets over onze ‘weerbaarheid’ en ‘standvastigheid’. Tot onze verbazing maar ook vreugde is de passie voor bloemen nog altijd levend gebleven binnen onze familie, en dit al meerdere generaties."